http://www.charter-human-responsibilities.net/ An international and intercultural project on the notion of responsibility. A charter as a guideline for lines of research and action. Men and women to implement them … with you! fa SPIP - www.spip.net http://charter.exemole.fr/spip.php?article1811 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1811 2008-10-14T20:34:31Z text/html fa <p class="spip">ایده‌ی تدوینِ منشور ازکجا می‌آید؟</p> <p class="spip">«زمین، یگانه میهنِ ماست، میهنی یکتا و جانشین‌ناپذیر. بشریت، در تمامی اشکالِ گوناگون‌اش، متعلق به جهانِ زنده و بخشی از تکاملِ آن است. سرنوشتِ این دو از یک‌دیگر جدایی‌ناپذیر است.»</p> <p class="spip">با این جملات بود که، در سالِ 1999، نخستین پیشنهادِ منشور به گروه‌های کاری مختلف در بخشِ اتحاد (آلیانس) برای جهانی مسؤول، چندگانه و همبسته، آغاز ‌شد. این برهه‌یی اساسی از منشورِ اتحاد و فرایندی از گفت‌وشنودهای گوناگون و پُرتب‌وتاب میانِ همه‌ی آن‌هایی بود که دربرابرِ بحران‌های گریبانگیرِ بشریت، دلواپسی‌هایی مشترک داشتند و می‌خواستند در وحدت‌یابی با دیگران به مصافِ چالش‌های زمانه رَوَند.</p> - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1810 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1810 2008-10-14T20:29:12Z text/html fa Documentary resource 3. ... on the Charter of Human Responsibilities Envoi sur Coredem ایده‌ی تدوینِ منشور ازکجا می‌آید؟ <br />«زمین، یگانه میهنِ ماست، میهنی یکتا و جانشین‌ناپذیر. بشریت، در تمامی اشکالِ گوناگون‌اش، متعلق به جهانِ زنده و بخشی از تکاملِ آن است. سرنوشتِ این دو از یک‌دیگر جدایی‌ناپذیر است.» <br />با این جملات بود که، در سالِ 1999، نخستین پیشنهادِ منشور به گروه‌های کاری مختلف در بخشِ اتحاد (آلیانس) برای جهانی مسؤول، چندگانه و همبسته، آغاز ‌شد. این برهه‌یی اساسی از منشورِ اتحاد و فرایندی از گفت‌وشنودهای گوناگون و پُرتب‌وتاب میانِ همه‌ی آن‌هایی بود که دربرابرِ بحران‌های گریبانگیرِ بشریت، دلواپسی‌هایی مشترک داشتند و می‌خواستند در وحدت‌یابی با (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique71" rel="directory">2. History and characteristics</a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot26" rel="tag">Documentary resource</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot84" rel="tag">3. ... on the Charter of Human Responsibilities</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot148" rel="tag">Envoi sur Coredem</a> <div class='rss_texte'><p class="spip">ایده‌ی تدوینِ منشور ازکجا می‌آید؟</p> <p class="spip">«زمین، یگانه میهنِ ماست، میهنی یکتا و جانشین‌ناپذیر. بشریت، در تمامی اشکالِ گوناگون‌اش، متعلق به جهانِ زنده و بخشی از تکاملِ آن است. سرنوشتِ این دو از یک‌دیگر جدایی‌ناپذیر است.»</p> <p class="spip">با این جملات بود که، در سالِ 1999، نخستین پیشنهادِ منشور به گروه‌های کاری مختلف در بخشِ اتحاد (آلیانس) برای جهانی مسؤول، چندگانه و همبسته، آغاز ‌شد. این برهه‌یی اساسی از منشورِ اتحاد و فرایندی از گفت‌وشنودهای گوناگون و پُرتب‌وتاب میانِ همه‌ی آن‌هایی بود که دربرابرِ بحران‌های گریبانگیرِ بشریت، دلواپسی‌هایی مشترک داشتند و می‌خواستند در وحدت‌یابی با دیگران به مصافِ چالش‌های زمانه رَوَند.</p> <p class="spip">مباحثات بر سرِ این نکات بود: ضرورتِ یک منشور، مشروعیت، ماهیت و فرایندِ تأییدِ آن، شیوه‌ی عملی‌کردنِ آن در بطنِ جامعه‌ی مدنی و در سطحِ نهادهای بین‌المللی. پروژه‌ی سالِ 1999 ، در تمامی طولِ فرایندش، هم‌چون یک pré-texte ، به هر دو معنای کلمه، یعنی هم «پیش‌ ـ متن» و هم «بهانه»، پدیدار شد. زیرا ازیک سو به دیالوگِ شدیدِ میان‌فرهنگی و میان‌رشته‌یی دامن زد، و از سوی دیگر اصلاحیه‌های پیشنهادی دیگری برانگیخت.</p> <p class="spip">چرا یک منشورِ جدید؟</p> <p class="spip">درسالِ 1993 ، اتحاد (آلیانس) از انتشار یک متنِ بنیان‌ساز زاده شد: پلاتفورم برای جهانی مسؤول و همبسته. این پلاتفورم درواقع فراخوانی بود برای وحدت‌یابی ما به قصدِ چیرگی بر احساسِ ناتوانی در مقابلِ بحران‌های عمده‌ی دنیای کنونی: شکاف میان جنوب و شمال، فقیران و ثروتمندان، مردان و زنان، طبیعت و بشریت. پلاتفورمِ یادشده نقشی اساسی در بسیجِ کسانی از همه‌ی قاره‌ها ایفا کرد، کسانی که تجارب و ایده‌هایشان را در اغلب قلمروهای فعالیتِ انسانی با یک‌دیگر تقسیم می‌کردند تا بتوانند پیشنهادهایی تدوین کنند که تأمینِ حیاتی شایانِ همه‌ی آدمیان و نیز حفاظت از سیاره را میسر سازد. درجریانِ این نخستین مرحله، شرکت‌کنندگان به این نتیجه رسیدند که برای مقابله با چالش‌های بزرگِ قرن 21 لازم و عاجل است که میانِ انسان‌ها پیمانِ اجتماعی جدیدی تدوین گردد که به آن‌ها امکان دهد همیاری(partenariat) میانِ خود برقرار سازند به این منظور که بقای بشریت و سیاره را تضمین کنند. چنین پیمانی می‌بایست به شکلِ منشورِ منتخبِ شهروندانِ سراسرِ جهان، و سپس نهادهای بین‌المللی، درآید.</p> <p class="spip">یک «ستونِ سوم»</p> <p class="spip">درحال‌حاضر، حیاتِ بین‌المللی بر دو ستون استوار است: اعلامیه‌ی جهانی حقوقِ بشر، متمرکز بر احترام به ارجِ افراد و دفاع از حقوقِ‌شان ، و منشورِ سازمانِ ملل، متمرکز بر صلح و توسعه. این دو ستون، با چارچوبی که آفریده‌اند، نقشی مسلّم در پیشرفتِ سازماندهی مناسباتِ بین‌المللی ایفا کرده‌اند. اما، درطولِ پنجاه سالِ گذشته، جهانِ تغییراتی ریشه‌یی کرده است. بشریت امروزه با چالش‌های نوینی روبه‌روست. روشن است که این دو ستونِ اولیه شالوده‌ی کافی برای تغییراتِ جاری و آتی ندارند.</p> <p class="spip">ایده‌ی پایه‌ریزی یک ستونِ سوم، یک «منشورِ زمین»، که اساساً به روابطِ میان بشریت و زیست‌ـ‌ سپهر (biosphère) بپردازد، نخستین بار در کنفرانسِ جهانی محیطِ زیست، در سالِ 1972 در استکهلم، پدیدار گردید. این ایده به هنگامِ تدارکِ «اجلاسِ زمین»، در 1992 در ریودوژانیرو، بار دیگر مطرح شد، اما نگارشِ یک «منشورِ زمین» سرانجام عملی نگردید زیرا دولت‌های شرکت‌کننده برسرِ نحوه‌ی یک فورمول‌بندی، که به‌راستی متناسب با چالش‌های جهان باشد، به توافق نرسیدند. از آن هنگام تاکنون، در درونِ جامعه‌ی مدنی بین‌المللی، پروژه‌های پُرشماری به عنوانِ منشور بر پایه‌ی ابتکاراتی با خاستگاه‌های گوناگون تدوین گردیده است. شکوفایی چنین ابتکاراتی نشان می‌دهد که از نظرِ اشخاصِ بی‌شماری ایجادِ این «ستونِ سوم» اکنون عاجل‌تر از هر زمانِ دیگر شده است. آلیانس نگارشِ جمعی چنین منشوری را یکی از اهدافِ خود قرار داد.</p> <p class="spip">فرایندِ نگارشِ منشور</p> <p class="spip">فرایندِ تدوینِ یک منشور صورتی تکرارشونده داشت، زیرا باید دو هدفِ وحدت و گوناگونی را برآورده می‌ساخت: می‌بایست توأم با رعایتِ گوناگونی فرهنگی، زبانی، اقتصادی، سیاسی و جغرافیایی، شالوده‌های مشترک برای عمل نیز پی‌ریزی می‌شد. قرار شد روالِ کار به صورتِ رفت و برگشت باشد تا به‌تدریج نوعی هم‌گرایی ایجاد گردد.</p> <p class="spip">از سالِ 1995 تا 1998 ، به ابتکارِ آندره لِه‌وِسک ، در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و اروپا کارگاه‌هایی راه‌اندازی شد. هدف از ایجادِ این کارگاه‌ها استخراجِ ارزش‌ها و اصولِ مشترک بر اساسِ واقعیتِ روزمره‌ی زیسته‌شده در جوامعِ گوناگون بود. نخستین پیشنهادِ منشور (1999 )، حاصلِ این کارها بود. از 1999 تا پایانِ سالِ 2000 ، با بررسی این امر که اصولِ یادشده چگونه می‌تواند به گونه‌یی خاص در قلمروهای متفاوتِ فعالیتِ انسانی و بافت‌های مختلفِ فرهنگی به کار رَوَد، این طرحِ منشور به طورِ منظم به آزمون گذاشته شد. در همان مقطع، بسیاری از کارگاه‌های آلیانس در حالِ تدوین پیشنهاد‌هایی بودند که هرکدام در قلمروِ خاصِ خویش بتواند پاسخ‌گوی چالش‌های قرنِ بیست‌ویکم باشد. واکنش‌هایی که طرحِ منشورِ 1999 برانگیخت و بررسی این پیشنهادها به اتخاذِ این تصمیم در سالِ 2001 انجامید که طرحِ یادشده در متنی گنجانده شود که بتواند مجموعه‌ی این تأملات را در خود جای دهد.</p> <p class="spip">کمیته‌ی نگارش در پاییزِ سالِ 2001 طرحِ اولیه‌ی خود را برای بررسی در اختیارِ «کمیته‌ی فرزانگان » نهاد. تفسیرهای این کمیته بر طرحِ اولیه بهکردهای چشم‌گیری در آن به وجود آورد. این پیشنهادِ نهایی برای بررسی در اختیارِ مجمعِ آلیانس در دسامبرِ 2001 در شهرِ لیل، قرار داده شد. شرکت‌کنندگانِ در این مجمع، درستی و به‌جابودنِ این پیشنهاد را با توجه به بافت‌های متفاوتِ خویش بررسی کردند. تفسیرهای حاصل از این بررسی‌ها نگارشِ پیشنهادِ این منشور را به روایتی که در پی خواهد آمد، میسر ساخت. متنِ یادشده اکنون برای بحث در اختیارِ متحدان قرار می‌گیرد تا از آوریلِ 2002 به صورتِ یک متنِ نهایی وسیعاً توزیع گردد. (ترجمه‌ی فارسی حاضر پس از این تاریخ انجام گرفته است.توضیحِ مترجم).</p> <p class="spip">سفر در شهر لیل متوقف نمی‌شود</p> <p class="spip">پس از مجمعِ لیل، پیشنهادِ منشور باید در دلِ جامعه‌ی مدنی، و امیدواریم دیر یا زود در نهادهای بین‌المللی نیز، به راهِ خود ادامه دهد. آلیانس هم‌چنان به آزمونِ درستی متنِ منشور در ارتباط با بافت‌های فرهنگی مختلف و حوزه‌های اجتماعی‌ ـ حرفه‌یی گوناگون، ادامه خواهد داد.</p> <p class="spip">منشور: هسته‌یی مشترک برای تنوعِ پیشنهاداتی که آلیانس محملِ آن‌هاست</p> <p class="spip">منشورِ مسؤولیت‌های انسانی پدیده‌یی خودکفا و خودبین نیست. این منشور صرفاً روشن‌کننده‌ی اساسِ وجهِ مشترکی است که میانِ پیشنهاداتِ تدوین‌‌یافته توسطِ گروه‌های کاری مختلف در آلیانس وجود دارد: فراخوانِ آگاه شدن از ضرورتِ اکیدِ تقبلِ مسؤولیت‌های جدید هم از لحاظِ فردی و هم درسطحِ جمعی است.</p> <p class="spip">اصولِ رهنمون‌کننده‌ی این منشور هم‌چون هسته‌ی مشترکی است که می‌تواند به قلمروهای گوناگونِ فعالیتِ انسانی منتقل شده و در آن‌ها صورتِ انضمامی یابد، و به شکلی متناسب با ویژه‌گی‌های هر فرهنگ به زبان‌های مختلف منتقل گردد. به بیانِ استعاری، این هسته‌ی مشترک را می‌توان هم‌چون ریشه‌های درختی دید که، مانندِ درختِ بانیان، شاخه‌های بسیار و تنه‌های جدید از آن می‌روید که هرکدام در راستای ترجمه‌ی این اصولِ رهنمون‌کننده در بافت‌های گوناگونِ فرهنگی وقلمروهای متفاوتِ فعالیتِ انسانی به وجود می‌آیند.</p> <p class="spip">شاخص‌های عمده‌ی منشور</p> <p class="spip">شاخص‌های عمده‌ی منشور عبارتند از: این منشوری است از مسؤولیت‌های بشریت در برابرِ چالش‌های قرنِ بیست‌ویکم. این منشور سندی به اقتضای احوال، که در ارتباط با مشغله‌های کوتاه‌مدت یا یک فعالیتِ انسانی خاص شکل گرفته باشد، نیست. برعکس، منشور اصولِ کلّی‌یی را پیشنهاد می‌کند که میان همه‌ی کسانی که این اصول را برمی‌گزینند، مشترک است.</p> <p class="spip">این منشور باید به‌ مثابهِ پایه‌یی برای پیمانِ اجتماعی نوینی به کار رود که معرفِ قواعدی نو برای هر حوزه‌ی اجتماعی و حرفه‌یی با توجه به روابطِ آن‌ها با اجتماع باشد. این منشور خواهانِ آن است که چارچوب مرجعی برای رفتارهای شخصی و نیز زندگی سیاسی، نهادی و حقوقی باشد.</p> <p class="spip">اصولِ کلّی اعلام‌شده در این منشور باید در بافت‌های گوناگون ترجمه شود و موضوعِ کاربست‌های تدریجی در قلمروهای مختلفِ فعالیتِ انسانی قرار گیرد و درواقع چارچوبِ مرجعی برای حوزه‌های متفاوت باشد (اشخاص، جوامع، حوزه‌های اجتماعی ـ حرفه‌یی، دولت‌ها، شرکت‌ها و بنگاه‌های تجاری، و غیره...).</p> <p class="spip">آیا مفهومِ «مسؤولیت» یک مفهومِ جهان‌شمول است؟</p> <p class="spip">هم آری و هم نه. می‌توان در همه‌ی گروه‌های اجتماعی با مضمونِ مسؤولیت، به عنوانِ مفهومی اخلاقی، لیکن با تلقی‌های متفاوت از نحوه‌ی تقبلِ آن، روبه‌رو شد. در برخی جوامع، مسؤولیت بیش از آن‌که برعهده‌ی عضوی از جامعه به ابتکارِ خودش باشد، از طرفِ گروه به یک شخص معین واگذار می‌شود. در چنین شرایطی، شیوه‌یی که برای مسؤول دانستنِ هر شخص نسبت به اعمال‌اش به کار می‌رود در عمل فرق می‌کند. و به هنگامِ تعیینِ محتوای قانونی ایده‌ی مسؤولیت، تفاوت‌های فرهنگی نیز پُررنگ‌تر می‌شود.</p> <p class="spip">بحرانی که بشریت اکنون با آن روبه‌روست، فراگذشتن از این تفاوت‌ها را الزامی ساخته است. همان گونه که ملت‌های جهان ایده‌ی «حقوقِ بشر» را پذیرفته‌اند، اکنون نیز باید مضمونِ «مسؤولیت‌های انسانی» را به قاموسِ همگانی وارد کرد. وانگهی، امکانِ یک هم‌کاری و زمام‌داری جهانی بدون برخی ایده‌ها و اصول قابل تصور نیست؛ ایده‌ها و اصولی که، با هرگونه خاستگاهی، بتوانند برای مجموعه‌ی بشریت مفید تشخیص داده شوند.</p> <p class="spip">مسؤولیت در قبالِ خودِ زندگی</p> <p class="spip">دامنه‌ی بحران‌های اجتماعی و زیست‌محیطی زمانه‌ی ما موجب شده که موضوعِ اصلی اکنون موهبتِ خودِ زندگی باشد. زندگی را انسان‌ها نیافریده‌اند. انسان‌ها جزوِ زندگی‌اند: زندگی رازی است که زندگان را به هم می‌پیوندد و در طبیعت، در بطنِ بشریت، و در ارتباطِ این دو با یک‌دیگر، استمرار می‌یابد. بشریت، به‌رغمِ گوناگونی‌اش، مسؤولیتِ مشترکِ حفاظت از حقِ حیات را برعهده دارد. ازهمین‌رو، منشوری که بر پایه‌ی چنین آگاهی و شعوری بنا شده باشد، به معنای اکیدِ کلمه «جهان‌شمول» است، زیرا به هر آن‌چه در هستی وجود دارد، چه آشكار و چه پنهان، مربوط است. این منشور دربرگیرنده‌ی چیزی است که از حدِ توانایی انسانی ادارک و اداره‌گری فراتر می‌رود اما بشریت در مجموعه‌ی خود، مسؤولِ آن است.</p> <p class="spip">ضرورتِ آفریدن و حفظِ جایگاهِ مردمانِ دیگر و اشکالِ دیگرِ زندگی از این مسؤولیتِ بنیادی سرچشمه می‌گیرد. شیوه‌ی قبول و قسمت کردنِ این جایگاه و این مسؤولیت در بافت‌های مختلف تغییر می‌کند اما در همه‌جا حفاظت از جایگاهِ دیگران و اشکالِ دیگرِ زندگی بخشِ لاینفکی از حفاظت از خودِ زندگی است.</p> <p class="spip">چنین نگرشی الهام‌بخشِ منشورِ پیشنهادی‌یی بوده است که متنِ آن جداگانه در این سایت در دسترشِ شماست.</p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1809 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1809 2008-10-13T13:44:06Z text/html fa تحولِ انکارناپذير روابط بين‌المللي به‌ويژه با به رسميت شناخته ‌شدنِ دو موافقت‌نامه از سوي کشورهاي جهان در پيوند است: اعلاميه‌ي جهاني حقوق بشر، كه منزلت انسان، احقاق حقوقِ آحادِ مردم و دفاع از حقوق آنان را مورد توجه قرار مي‌دهد، و منشور سازمان ملل كه صلح و توسعه را مدّ نظر دارد. بااين‌حال در پنجاه سال گذشته شاهد تغييراتِ فراگيرِ ريشه‌اي در جهان بوده‌ايم. اكنون نوع آدمي با چالش‌هاي جديدي روبه‌روست: به‌ويژه، ضرورت محافظت از محيط ‌زيست براي نسل‌هاي آينده مدّ نظر قرار گرفته است. بي‌شك، اين دو موافقت‌نامه‌ي اوليه بايد ابعاد جديدتري را در بر بگيرند تا به چالش‌هاي (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> <div class='rss_texte'><p class="spip">تحولِ انکارناپذير روابط بين‌المللي به‌ويژه با به رسميت شناخته ‌شدنِ دو موافقت‌نامه از سوي کشورهاي جهان در پيوند است: اعلاميه‌ي جهاني حقوق بشر، كه منزلت انسان، احقاق حقوقِ آحادِ مردم و دفاع از حقوق آنان را مورد توجه قرار مي‌دهد، و منشور سازمان ملل كه صلح و توسعه را مدّ نظر دارد. بااين‌حال در پنجاه سال گذشته شاهد تغييراتِ فراگيرِ ريشه‌اي در جهان بوده‌ايم. اكنون نوع آدمي با چالش‌هاي جديدي روبه‌روست: به‌ويژه، ضرورت محافظت از محيط ‌زيست براي نسل‌هاي آينده مدّ نظر قرار گرفته است. بي‌شك، اين دو موافقت‌نامه‌ي اوليه بايد ابعاد جديدتري را در بر بگيرند تا به چالش‌هاي كنوني و آتي براي بقا پاسخ دهند. در اين‌جا «مسئوليت» به عنوان مفهومي اخلاقي (Ethical) پيشنهاد مي‌شود كه بر پايه‌ي حقوق و صلح و نيز پیدایش يك جهان‌بينيِ ارتباطي استوار است كه پایایی زندگیِ سياره‌ي زمين و مردمانش را تضمين کند.</p> <table class="spip"> <tbody> <tr class="row_even"><td></td><td><dl class='spip_document_1771 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/pdf/CHARTE_ENG.pdf" title='PDF - 139.6 kb' type="application/pdf"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/pdf-30323.png' width='32' height='35' alt='PDF - 139.6 kb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>ENGLISH - 139 ko, 8 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1773 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/pdf/CHARTE_ESP.pdf" title='PDF - 144.2 kb' type="application/pdf"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/pdf-30323.png' width='32' height='35' alt='PDF - 144.2 kb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>SPANISH - 144 ko, 9 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1778 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/pdf/CHARTE_FRE.pdf" title='PDF - 155.3 kb' type="application/pdf"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/pdf-30323.png' width='32' height='35' alt='PDF - 155.3 kb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>FRENCH - 155 ko, 8 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1774 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/pdf/CRH_Portuguese_Brasil_aout08.pdf" title='PDF - 1 Mb' type="application/pdf"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/pdf-30323.png' width='32' height='35' alt='PDF - 1 Mb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>PORTUGUES, pdf, 1 mo, 8 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1775 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/zip/CHARTE_ARAB.msword.zip" title='Zip - 15.7 kb' type="application/zip"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L34xH35/zip-61d7e.png' width='34' height='35' alt='Zip - 15.7 kb' style='height:35px;width:34px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>ARABIC, MSWord, 70 ko, 8 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1776 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/pdf/CHARTE_persian.pdf" title='PDF - 175.8 kb' type="application/pdf"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/pdf-30323.png' width='32' height='35' alt='PDF - 175.8 kb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>PERSIAN, 175 ko, 20 pgs</strong></dt> </dl><br /> </td><td><dl class='spip_document_1777 spip_documents' > <dt><a href="http://charter.exemole.fr/IMG/doc/Philippino_Principes_Prinsipyong_Gabay_sa_Pananagutan_sep08.doc" title='Word - 29.5 kb' type="application/msword"><img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L32xH35/doc-511b3.png' width='32' height='35' alt='Word - 29.5 kb' style='height:35px;width:32px;' class=' format_png' /></a></dt> <dt class='spip_doc_titre' style='width:120px;'><strong>PHILIPPINO, Charter Principles, 30 ko, 1 pg</strong></dt> </dl><br /> </td></tr> </tbody> </table> <p class="spip"><i class="spip">Version 13 11 2007</i></p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1393 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1393 2007-10-11T14:05:50Z text/html fa Environment Environment and responsibility دوشنبه 4/6/86 <br />ساعت 11 صبح <br />حدود یک‌صد نفر از علاقه‌مندان و طرفدارن محیط زیست، وبلاگ‌نویسان، نمایندگان تشکل‌های زیست‌محیطی، امروز در پارک پردیسان، در مقابل سازمان حفاظت محیط زیست گرد آمدند. آن‌ها با در دست داشتن پلاکاردهایی اعتراض خود را نسبت به وضعیت فعلی که حاصل فعالیت‌های اقتصادی مخرب و آلوده سازی جبران‌ناپذیر محیط زیستی است اعلام داشتند. آن‌ها روز 30 مرداد را روز عزای عمومی اعلام کرده بودند، روزی که جسد نمک‌سودشده‌ی 2000 فلامینکو از دریاچه‌ی بی‌آب بختگان بیرون کشیده شد. <br />معترضان با بازوبندهای سیاه به بازو، و پلاکاردهایی در دست که حامل پرسش‌ها و نگرانی‌های (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot24" rel="tag">Environment</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot78" rel="tag">Environment and responsibility</a> <div class='rss_texte'><p class="spip"><span class='spip_document_1444 spip_documents spip_documents_left' style='float:left; width:500px;' > <img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L500xH375/ProtestPollution_img1_500px_oct07-66b66.jpg' width='500' height='375' alt="" style='height:375px;width:500px;' class='' /></span> دوشنبه 4/6/86 <br />ساعت 11 صبح</p> <p class="spip">حدود یک‌صد نفر از علاقه‌مندان و طرفدارن محیط زیست، وبلاگ‌نویسان، نمایندگان تشکل‌های زیست‌محیطی، امروز در پارک پردیسان، در مقابل سازمان حفاظت محیط زیست گرد آمدند. آن‌ها با در دست داشتن پلاکاردهایی اعتراض خود را نسبت به وضعیت فعلی که حاصل فعالیت‌های اقتصادی مخرب و آلوده سازی جبران‌ناپذیر محیط زیستی است اعلام داشتند. آن‌ها روز 30 مرداد را روز عزای عمومی اعلام کرده بودند، روزی که جسد نمک‌سودشده‌ی 2000 فلامینکو از دریاچه‌ی بی‌آب بختگان بیرون کشیده شد.</p> <p class="spip">معترضان با بازوبندهای سیاه به بازو، و پلاکاردهایی در دست که حامل پرسش‌ها و نگرانی‌های آن‌ها بود آرام و بی‌صدا در صفی یک‌دست ایستادند تا بپرسند که چرا اصل"پنجا ه" قانون اساسی این‌چنین نادیده گرفته می شود .اصلی که می گوید:</p> <p class="spip">«در جمهورى اسلامي حفاظت محيط زيست كه نسل امروز و نسل‌هاي بعد بايد در آن حيات اجتماعى رو به رشدى داشته باشد وظيفه‌ی عمومى تلقي مي‌گردد. از اين رو فعاليت‌هاي اقتصادى و غير آن كه با آلودگى محيط زيست يا تخريب غيرقابل جبران آن ملازمه پيدا كند ممنوع است...</p> <p class="spip">یکی از مسئولان حفاظت محیط زیست دلیل این فاجعه را تامین‌نشدن حق‌آبه‌ی زیست‌محیطی در این منطقه توسط سازمان آب منطقه‌یی و ساخت چندین سد در بالادست منابع تامین‌کننده‌ی آب دریاچه می‌داند. تاکید بسیار روی این قضیه وجود داشته که این فراخوان و این گردهم‌آیی کاملا آرام برگزار شود و موضوع آن اعلام نگرانی‌ها و دغدغه‌های زیست محیطی است . نگرانی‌ها و دغدغه‌هایی که در باره‌ی موارد مشابه دیگر هم وجود دارد . این موارد طی ماه‌های گذشته در خجیر، سرخه‌حصار، بختگان، بمو، لار، پارک ملی کویر، نای‌بندان و ... رخ داده است یا بیم وقوع آن‌ها طی ماه‌های آینده می‌رود.</p> <p class="spip">پس از ساعاتی انتظار بلاخره معاون سازمان در جمع معترضان حاضر شد و گفت، مطالبات زیست‌محیطی تشکل‌های غیردولتی را پیگیری خواهد کرد.</p> <p class="spip">گرچه این جمع‌شدن‌ها و اعتراض‌ها و آن پیگیری‌ها شاید در آینده توجه بیشت‌تری را به سمت و سوی فاجعه‌هایی دیگر جلب کند اما در این میان حرکت اساسی حرکت اهالی روستاهای اطراف بود که به شکلی کاملا غریزی ، مسئولانه و طبیعی 7 هزار فلامینگو را از سرنوشت شوم و محتمل نجات دادند. آن‌ها در مدت 5 روز موفق به جمع‌آوری و بیرون‌کشیدن یک‌یک این پرندگان از میان نمک و گل و لای باقی‌مانده از آب دریاچه شدند و آن‌ها را به دریاچه‌ی "طشک" منتقل کردند و از بروز فاجعه‌یی بزرگ‌تر جلوگیری کردند. این عمل، از آن حس یگانگی با طبیعت برمی‌خیزد . وابستگی آن‌ها به شکلی عمیق با گیاهان و جانوران و عناصر طبیعی اطرافشان، مسئولیت حفظ و نگه‌داری آن‌ها را برای‌شان به همراه آورده، نه قانون. برای آن‌ها زندگی در طبیعت "شناخت" را به همراه داشته نه"علم". شناخت وحدت با طبیعت.</p> <p class="spip">دریاچه بختگان در 70 کیلومتری غرب شهرستان نیریز و 160 کیلومتری شیراز واقع شده است.</p> <p class="spip"><span class='spip_document_1448 spip_documents spip_documents_center' > <img src='http://charter.exemole.fr/local/cache-vignettes/L520xH513/ProtestPollution_img3_600px_oct07-b26d3.jpg' width='520' height='513' alt="" style='height:513px;width:520px;' class='' /></span></p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1265 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1265 2007-07-12T10:18:19Z text/html fa Women Human Rights Women and responsibility سه‌شنبه، 25 ارديبهشت ، <br />توي ماشين نشسته‌اى، چشم در چشم سبزى زيباى بهار، شيشه‌ها را پايين كشيده‌اى تا باد، صداى زيباى فلوتى را كه از ظبط‌صوت ماشينت پخش می‌شود به گوش درختان برساند. <br />صداى زوزه‌ی موتورى را كنار ماشينت مى‌شنوى. صدا، نگاه تو را به بيرون مى‌كشاند. مرد با لباس نظامى اشاره مى‌كند ماشين را نگه دارى. قلبت از سراشيب رگ‌هات سُر مى‌خورد. صداى برخوردش را با زمين مى‌شنوى. حسى كم‌رنگ‌شده بعد از ده سال، دوباره به سراغت مى‌آيد. ترس؟ نا امنى؟ يا ترس از نا امنى؟ <br />تجربه‌ی اين سُرخوردن، فروريختن از سرسره‌ی رگ‌ها در خاطره‌ات هميشه توأم با لذت بوده و هيجانى شيرين. در (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot18" rel="tag">Women</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot25" rel="tag">Human Rights</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot76" rel="tag">Women and responsibility</a> <div class='rss_texte'><p class="spip">سه‌شنبه، 25 ارديبهشت ،</p> <p class="spip">توي ماشين نشسته‌اى، چشم در چشم سبزى زيباى بهار، شيشه‌ها را پايين كشيده‌اى تا باد، صداى زيباى فلوتى را كه از ظبط‌صوت ماشينت پخش می‌شود به گوش درختان برساند.</p> <p class="spip">صداى زوزه‌ی موتورى را كنار ماشينت مى‌شنوى. صدا، نگاه تو را به بيرون مى‌كشاند. مرد با لباس نظامى اشاره مى‌كند ماشين را نگه دارى. قلبت از سراشيب رگ‌هات سُر مى‌خورد. صداى برخوردش را با زمين مى‌شنوى. حسى كم‌رنگ‌شده بعد از ده سال، دوباره به سراغت مى‌آيد. ترس؟ نا امنى؟ يا ترس از نا امنى؟</p> <p class="spip">تجربه‌ی اين سُرخوردن، فروريختن از سرسره‌ی رگ‌ها در خاطره‌ات هميشه توأم با لذت بوده و هيجانى شيرين. در كودكى كه از سرسره‌ی واقعى آهنى سُر می‌خوردى و حركت تو، باد لذت‌بخشى را دور اندام كوچكت مى‌پيچيد و موهاى آزاده‌ و رهايت را به هوا مى‌كشاند. چقدر سبك بودى!</p> <p class="spip">در سال‌هاى بعد عشق بود. سُرسُره‌یى كه هر بار سُرخوردن قلبت حركت كلمات مى‌شد و رقص باد در بلندى وجودت. چيزى نزديك به شعر يا شعبده. آميزه‌یى از هيجان و لذت. سال‌ها است كه ترس، ناامنى وتحقير صندلى‌هاى عشق و زيبايى و اطمينان را اشغال كرده‌اند و آن‌ها را از سرزمين پدرى‌شان بيرون رانده‌اند.</p> <p class="spip">بايد از ماشين پياده شوى. موزيك را قطع مى‌كنى. روسرى‌‌ات را مى‌كشى جلو، گرچه می‌دانى دير شده. حجا بت كه مشكلى ندارد. مانتوات بلند است و شلوارت تا پايين قوزك پا. به همه‌ی گناهان ناكرده‌ات فكر مى‌كنى و به همه‌ی گنا‌ه‌كارن بى‌گناهِ دور و برت. اين روزها با چه كسانى حرف زده‌اى؟</p> <p class="spip">پياده می‌شوى. مدارك رانندگى‌ات را مى‌خواهد. مى‌دهى. آن‌ها را مى‌گذارد توى جيبش. مشكل را مى‌پرسى. موتورسوار، بى‌سيم را مى‌زند زير بغلش و كلاه ايمنى را از روى سرش برمى دارد. مى‌گويد، توى اتوبان روسرى ات رفته عقب. با بى‌سيم به او خبر داده‌اند و گفته‌اند تا ماشين و تو را بازداشت كند. می‌پرسى به نظرش حجا ب تو چه مشكلى دارد. می‌گويد الان هيچ، ولى نمى داند يك ربع پيش در چه وضعيتى ديده شده‌اى، در هر حال به او دستور داده‌اند و او فقط يك سرباز است.</p> <p class="spip">سرباز؟ مگر تو نيستى؟ ياد بازى شطرنج می‌افتى. مهره‌ها چه سياه و چه سفيد فقط مهره‌اند. و سربازها هميشه اولين قربانى‌ها. قربانى مغزهاى متفكر؟ يا دست‌هاى مقتدر بى فكر؟</p> <p class="spip">سعى می‌كنى با سرباز حرف بزنى. می‌گويد كارى با تو ندارند يك تعهد اخلاقى در اداره‌ی مفاسد می‌دهى! و جريمه‌ی چند روز پاركينگ. همين.</p> <p class="spip">همين يعنى چند روز دويدن دنبال مدارك. همين يعنى در چشم توهين و تحقير خود را نگاه كردن. همين يعنى خيلى چيزهاى ديگر كه هم اين است هم آن. گرچه، نه اين است نه آن.</p> <p class="spip">صداى جيغ و داد از آن طرف ميدان توجه هر دوى شما را به خود جلب می‌كند.</p> <p class="spip">دخترى روسرى از سرش افتاده. دست‌ها و صورتش قرمز است. داد می‌زند. فحش می‌دهد و براى سوارشدن به مينى‌بوسى كه خالى نيست مقاومت می‌كند. يك ضربه‌ی باتوم می‌زنند توى شكمش. از درد به خود می‌پيچد، مچاله می‌شود، مثل اعلاميه‌ی حقوق بشر. دخترها از مينى‌بوس پياده می‌شوند. با تهديد باتوم دوباره سوار می‌شوند.</p> <p class="spip">زنى كه سر تا پا مشكى پوشيده داد می‌زند. ـــ شلوغش كنين همتون به جرم به خطر انداختن امنيت ملى زندانى می‌شين.</p> <p class="spip">همان‌جا فرمول قبلى را از ذهنت پاك می‌كنى و فرمول جديد را می‌نويسى، امنيت ملى نامساوى با امنيت فردى.</p> <p class="spip">سرباز رو به تو می‌گويد، ـــ ها! می‌بينى؟ يكى از«شماها»ست. بعضى‌ها نمى‌خوان آدم بشن. از شنيدن كلمه‌ی «شماها» گرمايى توى تنت حس می‌كنى و اين‌كه به گروهى از ناآدم‌ها تعلق دارى.</p> <p class="spip">دختر ديگرى چادرِ زن مشكى‌پوش را گرفته، زار می‌زند كه بچه‌اش توى خانه تنها است. بگذارند برود، قول می‌دهد از فردا بدون مقنعه بيرون نيايد. بى فايده است.</p> <p class="spip">تو چى؟ می‌خواى آدم بشى؟ چه‌طورى بايد آدم بشى؟ به آدم التماس كنى؟</p> <p class="spip">از سرباز می‌پرسى چرا يك‌دفعه اين‌جورى شد؟ می‌پرسى شكل و فرم يك زن اين‌قدر براى آدم‌ها مهم است كه به خاطرش شاهد اين همه خشونت باشيم؟ پوزخند ش شبيه يك جمله می‌شود «چه سؤال احمقانه‌یى!» و سرش را تكان می‌دهد. می‌گويد او كه كاره‌یى نيست. از تو می‌خواهد زودتر با او بروى و تا گير آن‌ها نيافتادى ماشين را در پاركينگ بگذارى. تو را مثل يك جانى از مهلكه بيرون می‌برد.</p> <p class="spip">فردا در روزنامه‌ها می‌خوانى، طرح جديد پوشش به مجلس ارائه شد. چند روز بعد از اين ور و آن ور می‌شنوى طرح پذ يرفته شده فقط در چهار رنگ قابل استقاده است. سياه. قهوه‌یى. سورمه‌یى. طوسى. رنگ‌هايى كه در رنگين كمان زيبايى‌ها جايى ندارند. رنگ‌هاى مرده. به رنگ خاك تو. اين را هم مى شنوى كه يكى از نمايندگان مجلس گفته است كه مجلس جاى تصميم گيرى براى مد و لباس نيست و ان ها كه با حجاب اسلامى مشكل دارند مى توانند از ايران بروند ! بروند يا رانده شوند ؟</p> <p class="spip">دو هفته بعد پشت ويترين مغازه‌ها، مجسمه‌ی زنان بى صورت را درمقنعه ومانتوهايى هم شكل و هم‌رنگ می‌بينى، سياه، قهوه‌یى، طوسى و سورمه‌یى. تنها رنگ‌هاى مجاز. صورت‌ها بى‌صدا و بى‌چشم نگاهت می‌كنند. با خودت فكر می‌كنى آيا هم‌شكل‌سازى و ازبين‌بردن تفاوت‌ها هدفى جز رسيدن به بى‌شكلى را دنبال می‌كند؟ چرا كه در بى‌شكلى تشكلى هم نخواهد بود، اعتراضى هم. و باز زنگ كلمه‌ی«شماها» در ذهنت می‌پيچد، مثل پيچش بادى لذت‌بخش به دور اندام كوچك دختر بچه‌یى بالاى سرسره.</p> <p class="spip">فرميدا</p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1151 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1151 2007-02-02T15:45:53Z text/html fa Sudha REDDY Women Culture of peace 2. ... on the concept of responsibility Women and responsibility “A Feminine approach to individual/Society interactions” - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot18" rel="tag">Women</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot34" rel="tag">Culture of peace</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot72" rel="tag">2. ... on the concept of responsibility</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot76" rel="tag">Women and responsibility</a> <div class='rss_texte'><p class="spip"><strong class="spip">پنجمين كنفرانس بين‌المللي پكا (شناخت سياسي و اخلاقي از فعاليت‌هاي اقتصادي) داكا، 1ـ3 دسامبر 2006. نشست درباره‌ي رهيافت زتان به كنش‌هاي متقابل فرد ـ جامعه</strong></p> <p class="spip">همگي موافقيم كه در تمامي فرهنگ‌ها و جوامع، زنان را به شيوه‌هاي متفاوتي به حاشيه برده و به سكوت كشانده‌اند. در هندوستان، زنان با پذيرش سنتي و قراردادي مفهوم «داراما» افرادي ناقص تلقي مي‌شوند كه بايد در مقابل اقتدار پدر، شوهر، پسر و قانون مذهبي سر فرود آورند. آنان هرگز به عنوان فرد به رسميت شناخته نمي‌شوند. اگرچه زن در مقام يك فرد از هيچ جايگاهي برخوردار نيست، هرگاه بحران‌هاي اقتصادي و فجايع محيط‌زيستي رخ مي‌دهد، ناگهان زن را فردي مي‌دانند كه بايد تمام مشكلات زندگي را به دوش بكشد.</p> <p class="spip">در سالهاي اخير شاهد بحث‌ها، سمينارها و گفتگوهاي بي‌شماري درباره‌ي موضوع جنسيت و فقر با توجه ويژه به به موضوع «زنانه‌كردن فقر» بوده‌ايم. مفهوم اين «زنانه‌كردن» با افزايش خانوارهايي به سرپرستي زنان و نيز افزايش سهم كار زنان در بخش غيررسمي، در شهر و روستا، گره خورده است. مسئوليت‌هاي اقتصادي بر دوش زنان سنگيني مي‌كند اما از منابع مولد براي پيشبرد يا تكميل تلاش‌هاي‌شان در پاسخ به اين موقعيت‌ها بهره‌مند نيستند. زنان در محيط روستايي اغلب به طور سنتي و يك‌جانبه با بخش كشاورزي مرتبط هستند و به نقش يك غذادهنده تقليل يافته‌اند، اين در حالي است كه ويژگي‌هاي ذاتيِ خردِ زنان به طور كامل ناديده گرفته مي‌شود. بسياري از به اصطلاح اقدامات تخفيف‌دهنده‌ي فقر پاسخگوي نيازهاي اجتماعي و سياسي زنان در دنياي جهاني‌شده نيستند.</p> <p class="spip">بر اين اساس، مايه‌ي دلگرمي است كه شاهديم زنان به حاشيه رانده‌شده با شجاعت در مقابل تمامي اشكال ستم ايستاده‌اند و مسير تكامل را طي كرده‌اند؛ انتخاب‌هاي آن‌ها نه تنها براي خود بلكه همچنين براي بهبودي جوامع‌شان است. بايد توجه داشت كه در تلاش آنها براي همبستگي، احساس نوميدي آنها را گرد هم نمي‌آورد. زنان طبعاً تشخيص مي‌دهند كه با وجود تعلق به زمينه‌هاي قومي متفاوت، اميد آن رشته‌ي مشترك است كه همه‌ي آنان را به هم پيوند مي‌دهد: اميدي كه قادرشان مي‌سازد با فرهنگ خشونتي به چالش برخيزند كه آنان را از محيط زيست اصلي خود بيرون رانده و مستقيماً بر تن و ذهن و مصالح زندگيشان فرود مي‌آيد. اين رشته‌ي مشترك با انتقام‌جويي پديدار نمي‌شود بلكه از اين آگاهي برمي‌خيزد كه چنين چالشي بر نگرش و كرداري عميقاً مخالف با خشونت متكي است.</p> <p class="spip">در سطح خرد در بسياري از كشورهاي توسعه‌يافته، گروه‌هاي پشتيباني كه توسط زنان منفرد ايجاد شده‌اند، براي تغييرات شخصي و اجتماعي به پلاتفرم مشتركي دست پيدا كرده‌اند. اين به من نشان مي‌دهد كه كانون توجه نه فقط بهبود شرايط زندگي فردي از طريق فعاليت‌هاي اقتصادي بلكه همچنين صحه‌گذاشتن بر اعتماد به نفس و ايمان به خويشتن و پيشتازي با پذيرش چالش به صورت جمعي است.</p> <p class="spip">نمونه‌هاي متعددي از جنبش‌هاي جمعي زنان وجود دارد كه نظم مستقر را با عمل غيرخشونت‌آميز و همبستگي‌طلبانه در سراسر جهان به مصاف طلبيده‌اند. مثلاً ما در هندوستان، جنبش چيپكو، نورمادا باچائو آندولان و غيره را داريم. در ايالت شمال شرقي هندوستان، مانيپور، زنان هميشه به داشتن رويه‌اي مستقل و قاطعانه در امور اجتماعي معروف بوده‌اند. بنابراين، هنگامي كه اين ايالت در دهه‌ي 1980 منطقه‌ي آشفته اعلام و اعمال جنايتكارانه از جمله تجاوز توسط نيروهاي مسلح به موضوعي جدي تبديل شد، «مريا پايبس»، اعضاي يك جمع غيررسمي مادران به خيابانها ريختند و براي حقوق مدني و آرامش مبارزه كردند. اعتراض عليه نيروهاي ويژه ارتش در بازارهاي زنان مانيپور برپا شد كه نخستين شبكه‌هاي آنان را شكل داده بود. اين امر نشان مي‌دهد كه زنان كاسب هم مي‌توانند به يك نيروي جمعي غيرخشونت‌طلب تبديل شوند كه چنين نيروي خشن و قدرتمند را به چالش بطلبند.</p> <p class="spip">زنان مي‌توانند حتي در ميان بدترين اشكال تبعيض جنسيتي و نقض حقوق‌، با خونسردي مسئوليت‌هاي خود را انجام دهند، ابراز وجود كنند و با موفقيت حقوق برابر و عادلانه‌ي اقتصادي، رواني و اخلاقي را بطلبند. هرگاه آگاهي عميق‌تر آنان برانگيخته مي‌شود، تا سرحد يك نيروي دگرگون‌كننده‌ي بيدار مي‌شوند كه بيان طبيعي قدرت مثبت پنهان آن‌هاست. قلب آنان با وجود پيچيدگي و زمختي مبارزه سرشار از عشق و شفقت است، حتي اگر پيكرشان پاره پاره شده باشد.</p> <p class="spip">در ابعاد جهاني رهيافت زنانه از همان ابتدا خود را صرفاً به فرد محدود نمي‌كند. دغدغه‌ي آن هميشه همه را در برمي‌گيرد، هميشه با اميد و دگرگوني جامعه به سوي افق‌هايي بهتر و عادلانه‌تر برانگيخته مي‌شود. در مقابل پاراديم مسلط پدرسالارانه، رهيافت ضدخشونت زنانه به مناسبات فردي ـ جمعي ظرفيت دگرگون‌كننده دارد. الگوهاي رفتاري پدرسالاري پشتيبان ساختار سلسله‌مراتبي، قدرت و اقتدار قهرآميز، رد گفتگو و بنابراين خشونت مستقيم يا غيرمستقيم است. حتي باوجود تاريخ طولاني ناكامي و خشمي كه ناشي ازسركوب پدرسالارانه است، زنان نياز به گفتگويي مسالمت‌آميز و سازنده را براي تسهيل كنش متقابل فرد و جامعه درك مي‌كنند.</p> <p class="spip">ويژگي عمده‌ي درك زنانه‌از مسئوليت به كنش متقابلِ هماهنگ فرد و جمع و جامعه در كل برمي‌گردد. عجيب است كه با وجود اين كه از لحاظ تاريخي زنان توسط فرهنگ‌هاي پدرسالارانه‌ي بشر سركوب و خوار شده‌اند، همچنان از خود شفقت و همبستگي روحي و معنوي‌اي نشان مي‌دهند كه الگو، دارايي و اميد براي وحدتي مسالمت‌آميز و هماهنگ است.</p> <p class="spip">در چنين راستاهايي، تصديق اين نكته مهم است كه قانون و مقررات براي حمايت و پيشبرد حقوق زنان فقط يك پيشرفت مقدماتي است و به هيچ‌وجه كافي نيست. زنان به‌طور خودجوش مسئول هستند و اين مسئوليت طبيعي زنانه است كه آنها را به صورت ارگانيك و قاطعانه به افراد و به كل پيوند مي‌زند. در منشور مسئوليت‌هاي انساني كه توسط FPH مطرح شده، مي‌توان يك ابزار حقوقي كامل و انطباق‌يافته در ارتباط با اين مسئوليت‌پذيري زنانه را ديد كه با زباني ساده و روشن مجموعه‌اي از ارزش‌هاي موردقبولِ تمامي انسان‌هايي را مطرح مي‌كند كه دغدغه‌ي دگرگوني ايجابي، عادلانه‌تر و هماهنگ جهاني را دارند كه در آن زندگي مي‌كنيم.*</p> <p class="spip">ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</p> <p class="spip">* سودها ردي، هماهنگ‌كننده‌ي كميته‌ي منطقه¬ا‌ي منشور در آسياي جنوبي واقع در هند</p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1149 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1149 2007-02-02T15:16:08Z text/html fa Edith SIZOO Education Environment Environmental education Children Youth Environment and responsibility Education and responsibility Envoi sur Coredem "II National Conference of Children and Adolescents on Responsibility for Environment" - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot19" rel="tag">Education</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot24" rel="tag">Environment</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot48" rel="tag">Environmental education</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot49" rel="tag">Children</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot50" rel="tag">Youth</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot78" rel="tag">Environment and responsibility</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot86" rel="tag">Education and responsibility</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot148" rel="tag">Envoi sur Coredem</a> <div class='rss_texte'><h3 class="spip">دومين كنفرانس ملي كودكان و نوجوانان درباره‌ي مسئوليت در قبال محيط زيست</h3> <p class="spip"><i class="spip">II National Conference of Children and Adolescents on Responsibility for Environment</i></p> <p class="spip">اديث سيزو (Edith Sizoo) هماهنگ‌كننده‌ي امكانات بين‌المللي منشور مسئوليت‌ها فقط تصور كنيد... دوازده هزار مدرسه و انجمن‌هاي پيراموني آن، طي نزديك به يك سال 4 ميليون نفر را بسيج كردند تا درباره‌ي مسائل بنيادي مربوط به آينده‌ي انسان‌ها و بقاي كره‌ي زمين بيانديشند، كنفرانس‌هايي را در 22 ايالت كشور ترتيب دادند و سپس 600 كودك به نمايندگي از اين مدارس، 90 نوجوان همراه با 200 بزرگ‌سال در كنفرانس ملي كودكان در پايتخت برزيل اعلام داشتند: «ما مي‌خواهيم از برزيل مراقبت كنيم.» فقط تصور كنيد... برزيلي‌ها اين كار را كردند!</p> <p class="spip">طي چهار روز 600 نوجوان نماينده در كنفرانس ملي طرح‌هايي را مورد بحث قرار دادند كه نتيجه‌ي بحث‌هاي قبلي در همه‌ي سطوح كشور بود. آن‌ها به تدوين منشور مسئوليت‌هايي پرداختند كه نه اصل دارد و در آن روش‌هاي اجراي اين اصول و نيز همكاراني كه قرار است آن‌ها را به اجرا درآورند مشخص شده است.</p> <p class="spip">هنگام حضور مارينا سيلوا، وزير محيط زيست، كنفرانس كه در ماه مارس با هزاران شركت‌كننده آغاز به كار كرده بود به اوج خود رسيد. آن‌ها در خيابان بسيار عريض مينيستريز در بزريليا به سمت كاخ رياست جمهوري راه‌پيمايي كردند. در آنجا به لوييس ايناسيو لولا دو سيلوا، رييس‌جمهور برزيل، منشور خود را در جريان مراسمي كه در خود كاخ برگزار مي‌شد اعطا كردند. دو كودك كه از سوي كنفرانس انتخاب شده بودند، به رييس‌جمهور منشور را تقديم كردند. لولا كه آشكارا به هيجان آمده بود به شيوه‌اي كاملاً برزيلي آن‌ها را در آغوش گرفت. وي در نطق خود گفت كه عميقاً و از صميم قلب تحت‌تاثير قرار گرفته است. طي تقريباً چهار سال رياست‌جمهوري‌اش، وي نمايندگان زيادي را پذيرفته بود. و اكنون ناگهان متوجه شده بود كه تمام اين نمايندگان هميشه چيزي از او مي‌خواستند يا به او مي‌گفتند كاري را انجام دهد. وي گفت اين نخستين بار بود كه نمايندگاني نزد او آمده بودند تا چيزي را به او پيشنهاد دهند: تعهد كودكان برزيلي براي پذيرش مسئوليت در قبال كشور، مردم و محيط زيست طبيعي‌شان</p> <p class="spip">مردمي كه فكر مي‌كنند: مي‌خواهم اين رويا حقيقت پيدا كند... اين دستاورد خارق‌العاده نتيجه‌ هم‌آيندي نيروهايي مثبتي بود. در نخستين وهله، عده‌اي قاطعانه معتقد بودند كه هنگامي كه اراده باشد راهي هم يافته مي‌شود. مارينا سيلوا، وزير كاريزماتيك و دورانديش محيط زيست برزيل، كه در خانواده‌اي كائوچوجمع‌كن در ايالت آكر، در منطقه‌ي جنگلي آمازون، پرورش يافته است، بي‌شك نيروي محرك عمده در پس اين جريان بوده است. او اعتقاد دارد تا زماني كه كل جامعه‌ي برزيل به صورت بنيادي به مسائل محيط زيست و اجتماعي انديشه نكند، در سطح سياسي تغييري رخ نخواهد داد. هنگامي كه وي از دغدغه‌ي خود با دخترش صحبت مي‌كرد، او به سيلوا گفت: «چه نظري درباره‌ي دخالت كودكان برزيلي در اين موضوع داري؟» همين اظهار نظر جرقه‌اي بود كه عزم وي را براي برپايي يك جريان فرهنگي در سراسر كشور جزم كرد.</p> <p class="spip">در سال 2003، وي راشل تراجبر، شايسته‌ترين، فعال‌ترين و مجرب‌ترين زن را مسئول نخستين كنفرانس كودكان درباره‌ي محيط زيست كرد كه در سال 2003 به موازات كنفرانس ملي بزرگ‌سالان برگزار شد. اين نخستين تجربه الهام‌بخش وزير آموزش وقت، تارسو گنرو، شد تا راشل تراجبر را دعوت به همكاري در وزارتخانه‌اش كند و برنامه‌ي آموزش محيط زيست را در چارچوب فرايندي بزرگ‌تر با شركت وزارت فرهنگ و وزارت محيط زيست برپا و هماهنگ كند.</p> <p class="spip">در اين مقطع است كه از طريق راشل كه عضو كميته‌ي ملي برزيلي منشور مسئوليت‌هاي انساني است، توجه خاصي به مفهوم مسئوليت شد. نتيجه‌ي امر تغيير در سرشت حاكم بر بحث‌هاي مربوط به محيط زيست و مسائل اجتماعي ناشي از تهيه‌ي اطلاعات و تعريف اين كه چه كسي مقصر است بود: آيا ما مي‌توانيم خودمان اين مسئوليت را بپذيريم كه اين مسائل را مورد توجه قرار دهيم و اگر پاسخ مثبت است چگونه؟</p> <p class="spip">اين واقعيت كه دو وزارتخانه دست به دست هم دادند نيروي مثبت ديگري در اين فرايند است زيرا اكنون اجراي آن توسط دو هماهنگ‌كننده‌ي سطح بالا تضمين مي‌شد، يكي از هر وزارتخانه، راشل تراجبر و ماركوس سورنتينو كه دو كارمند ارشد به نام‌هاي ريكاردو هنريك و آرمنيو بلو اشميت حامي آنان بودند.</p> <p class="spip">در جريان تدارك فرايند مقدماتي، شمار چشمگيري از مردم به صورت رسمي در گروه‌ها و كميسيون‌هاي مختلف در سطوح محلي و ملي شركت جستند: مجموعاً دويست نفر بدون احتساب آموزگاران و مسئولان تدارك 12000 مدرسه. عضو مهم گروه تداركات، آيسيس دو پالما، هماهنگ‌كننده كميته‌ي برزيلي منشور مسئوليت‌هاي انساني بود.</p> <p class="spip">كنفرانس‌هايي در سطح مدارس براي دانش‌آموزان در همه‌ي سنين و همه سطوح و نيز كارگران مدارس و انجمن‌هايي مالي افتتاح گرديد. با اين همه، انتخاب كودكان بين 11 تا 15 سال (كلاس‌هاي پنجم تا هشتم) به منظور اعزام نماينده به كنفرانس ملي از اين ايده‌ي عملي ناشي مي‌شد كه افراد اعزامي در رده‌هاي سني بايد از مهارت خوبي در خواندن و نوشتن برخوردار باشند.</p> <p class="spip">تصميم جالبي كه گرفته شد اين بود كه تنها دانش‌آموزان كلاس‌هاي پنجم تا هشتم دعوت نشوند. علاوه بر آن‌ها چهار گروه ديگر با سازماندهي رسمي كمتر (و جوانتر) نيز انتخاب شدند: كودكان خياباني (برگزيده از طريق انجمن‌هايي كه با آنان كار مي‌كردند)، كودكان جوامع سابقاً برده (كيلومبولاس) و جماعت‌هاي بومي برزيلي (از محلات و تنها در مدارس ابتدايي) و كودكان خانواده‌هاي بي‌زمين كه در مناطق روستايي زندگي مي‌كنند (از طريق جنبش دهقانان بي‌زمين). تمامي اين‌ها نماينده‌ي 216 جماعت برزيلي بودند. و سرانجام، 19 نماينده كه از سوي سازمان‌هاي جوانان در ساير كشورهاي آمريكاي جنوبي و مركزي انتخاب شده و به پروژه‌ي UNEP مربوط بودند، به كنفرانس دعوت شدند تا در امور آن همكاري كنند و از آن الهام بگيرند...</p> <p class="spip">روند تداركات: گام به گام از پايين به بالا راشل و شايسته‌ترين گروه جوانان كار را با ايجاد يك سند كاري آموزشي با انديشه‌هاي مربوط به خود اين ابتكار عمل، اهداف اين روند و نحوه‌اي كه به بار مي‌نشيند آغاز كردند: يك پروژه‌ي انجمن‌هاي مدارس. سند كه Passo, a passo para a Confêrencia do Meio Ambiente na Escola (گام به گام پيش به كنفرانس محيط زيست مدارس) نام داشت به طور مفصل چهار درونمايه‌ كه چون ستون نگهدارنده‌ در خدمت كل روند يادگيري و انديشيدن است را مطرح كرد. اين درونمايه‌ها به چهار پيمان بين‌المللي كه برزيل امضا كرده بود مربوط بودند: پيمان سازمان ملل درباره‌ي تنوع زيست‌محيطي، پروتكل كيوتو مربوط به تغييرات آب و هوا، اعلاميه روم درباره‌ي امنيت خوراك جهاني و اعلاميه دوربان درباره‌ي نژادپرستي، تبعيض نژادي، بيگانه‌هراسي و تساهل مربوط به آن. سند به طرز زيبايي نوشته و آماده‌ شد. اين سند آشكارا فراتر از پيوند سنتي دوگانه بين انديشيدن جهاني و عمل كردن محلي است و راه منحصربفردي را براي تركيب هم‌زمان آن دو پيشنهاد مي‌كند. همچنين پيامدهاي محلي فقدان تعهد جهاني را برجسته مي‌سازد و برعكس...</p> <p class="spip">اين سند همراه با دعوتنامه‌اي به 75،000 مدرسه در برزيل فرستاده شد و در آن خواستار گنجاندن اين پروژه در برنامه‌هاي درسي و از اينرو مشاركت در يك فرايند سراسري ملي شده بودند. 12،000 مدرسه اين چالش را پذيرفتند و اين پروژه را در برنامه‌ي درسي در طول يك ترم گنجاندند. از هر مدرسه‌اي كه در اين پروژه شركت كرده بود خواسته شد تا نتايج كار مدرسه را به سه طريق ارائه كند: 1. با تدوين اصول مسئوليت و تعريف كنش‌هاي محلي 2. با ارائه يك پوستر از ميان پوسترهاي درست شده در مدارس توسط كودكاني كه نظرات خود را در مورد مسئوليت در قبال محيط زيست بيان مي‌كردند 3. با انتخاب دو كودك براي اعزام به كنفرانس ملي با اين ملاك‌ها كه قدرت رهبري داشته باشند، به درونمايه پروژه علاقه‌مند باشند و بتوانند از تصميمات مدرسه‌ي خود دفاع بكنند. اصول حاكم بر اين انتخاب همانا «جوانان جوانان را انتخاب مي‌كنند» با ملاك‌هاي متعدد درباره‌ي تنوع جنسيتي، نوع مدرسه، كودكان معلول و گروه‌هاي قومي بود.</p> <p class="spip">كنفرانس‌هايي در سطح مدارس برگزار شد كه درباره‌ي غناي يادگيري و گفتگو بود و اين امر در 27 ايالت تا پايان سال 2005 انجام گرفت. همچنين در پنج ايالت از 27 ايالت، كنفرانسي در سطح ايالتي سازماندهي شد. علاوه براين، تحت اصل «جوانان جوانان را آموزش مي‌دهند» 90 تداركاتچي جوان از سوي جنبش محيط زيست جوانان برزيل برگزيده شدند تا به كار سازماندهي در كنفرانس ملي ياري رسانند. و سرانجام اين كنفرانس با حضور 600 نماينده‌ي نوجوان، آموزگاران برگزيده‌ي 12000 مدرسه و تداركاتچي جوان از 23 تا 28 آوريل 2006 در پايتخت برزيل برگزار شد.</p> <p class="spip">كنفرانسي با كار جدي و سرشار از شادي كنفرانس ملي با جلسه افتتاحيه‌ي رسمي برگزار شد كه در آن وزير محيط زيست و نيز مقامات بالاي وزارت آموزش و هماهنگ‌كنندگان كميته‌ي بين‌المللي منشور مسئوليت‌هاي انساني سخن گفتند. كارهايي كه بايد توسط نوجوانان در كنفرانس انجام مي‌شد، در كارگاه‌هايي سازمان داده شد. اين كارگاه‌ها به گونه‌اي مبتكرانه ترتيب داده شدند تا همه‌ي كودكان در يك زمان بتوانند هر كدام از چهار درونمايه‌ي كنفرانس را مورد بحث قرار دهند و در تدوين نهايي متن منشور مسئوليت‌ها كه عنوان آن اين بود «از برزيل مراقبت مي‌كنيم» دخالت داشته باشند. در جلسه‌ي نهايي، چهار روز بعد، اين متن كه به صورت جمعي تهيه شده بود صبح و بعدازظهر توسط 600 نماينده براي رييس جمهور در مراسم كاخ رياست جمهوري خوانده شد. اما برزيل برزيل نيست اگر فرصت براي خواندن و رقصيدن و فقط لذت بردن وجود نداشته باشد. و روياي ديگر... خدمت به اين كنفرانس امتياز بزرگي بوده است. من دعوت شده بودم كه به برزيل بروم و از توانايي‌ام به عنوان هماهنگ‌كننده‌ي كميته‌ي بين‌المللي منشور مسئوليت‌هاي انساني استفاده كنم. در جلسه‌ي پاياني من ستايش خود را از اين ابتكار عمل اعلام كردم و گفتم تا چه حد تحت تاثير سطح دانشي بوده‌ام كه توسط اين كودكان با توجه به چهار درونمايه‌‌اي كه كار كرده‌اند نشان داده شده است. در نامه‌اي به رييس جمهور و وزيران تاييد كردم كه بنا به اطلاعاتي كه دارم اين برنامه در جهان منحصربفرد بوده و بايد الگوي كشورهاي ديگر قرار گيرد. به كودكان گفتم كه من مدت‌هاست مي‌دانم كه برزيل در فوتبال بسيار خوب است اما فقط اكنون است كه كشف كرده‌ام كودكان برزيلي قهرمانان جهان در تعهد خود به آينده‌ي كشور و مردم خود هستند. اما از يك چيز افسوس خوردم. وقتي درخت منشور را كشيدند، شاخه‌هاي مسئوليت‌ها را تعريف كردند، برگ‌هاي عمل و گل‌هاي هر مشاركت كننده را مشخص كردند يك گروه بسيار مهم از مشاركت‌كننده‌ها را فراموش كردند: ساير كودكان جهان! برزيل كشوري است عظيم، اما تمام جهان را در بر نمي‌گيرد. و اگر كودكان در تمام كشورهاي ديگر جهان كاري را انجام دهند كه كودكان برزيلي انجام داده‌اند،...و غرشي از هلهله به دنبال اين پيشنهاد به صدا در آمد.</p> <p class="spip">فقط تصور كنيد اين رويا تحقق يافته باشد... كنفرانس جهاني كودكان كه منشور مسئوليت‌ها را تدوين مي‌كنند ــ از سياره زمين مراقبت كنيم! ــ همانطور كه پي‌ير كالام عنوان كرده است اين ايده به قدري عجيب است كه به مدد راهي كه پيموده شده مي‌تواند واقع‌گرايانه باشد. از برزيل سپاسگزاريم. وقتي اراده‌اي باشد راهي هم هست!</p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1148 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1148 2007-02-02T14:39:20Z text/html fa Gustavo MARIN Culture of peace The military and responsibility وضعيت صلح بين انسان‌هايي كه كنار هم زندگي مي‌كنند وضعيت طبيعي نيست؛ وضعيت طبيعي جنگ است. مقصود هميشه تخاصمات آشكار نيست اما دست‌كم تهديد بي‌وقفه به جنگ است. بنابراين، وضعيت صلح بايد برقرار شود زيرا براي آنكه بتوان در مقابل خصومت خود را در امان داشت، كافي نيست كه خصومت‌ها بازداشته شوند... امانوئل كانت، به سوي صلحي پايدار، 1795 <br />گفتگو بين پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي براي ايجاد يک جامعه‌ي جهاني مسوول، چندگانه و همبسته ضروري است ايجاد رابطه‌اي جديد بين پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي كه مي‌تواند بنيادهاي صلحي پايدار را فراهم آورد، بيانگر چالش تعيين‌كننده‌اي (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot34" rel="tag">Culture of peace</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot64" rel="tag">The military and responsibility</a> <div class='rss_texte'><p class="spip">وضعيت صلح بين انسان‌هايي كه كنار هم زندگي مي‌كنند وضعيت طبيعي نيست؛ وضعيت طبيعي جنگ است. مقصود هميشه تخاصمات آشكار نيست اما دست‌كم تهديد بي‌وقفه به جنگ است. بنابراين، وضعيت صلح بايد برقرار شود زيرا براي آنكه بتوان در مقابل خصومت خود را در امان داشت، كافي نيست كه خصومت‌ها بازداشته شوند... <i class="spip">امانوئل كانت، به سوي صلحي پايدار،</i> 1795</p> <p class="spip">گفتگو بين پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي براي ايجاد يک جامعه‌ي جهاني مسوول، چندگانه و همبسته ضروري است ايجاد رابطه‌اي جديد بين پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي كه مي‌تواند بنيادهاي صلحي پايدار را فراهم آورد، بيانگر چالش تعيين‌كننده‌اي در زمانه‌ي ماست. در واقع، مشخصه‌هاي جرم عليه انسانيت، كشتار جمعي، ديكتاتوري، سازوكارهاي نظام‌مند و گسترده‌ي شكنجه در بسياري از كشورها عبارت است از مناسبات آشتي‌ناپذير از يك سو بين كساني كه اقتدار و قدرت را به كمك ارتش در اختيار دارند، و جامعه‌ي مدني از سوي ديگر. تلاش براي ايجاد گفتگو بين نيروهاي مسلح و شهروندان غيرنظامي برپايه‌ي احترام متقابل و با هدف تعقيب صلح، راهي را مي‌گشايد كه جوامع قرن بيست و يكم را به دنيايي سوق مي‌دهد كه ملت‌ها در آن مي‌توانند در آرامش زندگي كنند.</p> <p class="spip">افزايش شدت كشمكش‌ها در آغاز اين قرن ما را به اين فكر واداشت كه شايد چنين چالشي تا حدي تخيلي است. كشورها جنگ مي‌كنند، بين ملت‌ها كشمكش‌هايي درمي‌گيرد، و رژيم‌هاي اقتدارگرا سلطه‌ي قدرتمندي بر توده‌ها اعمال مي‌كنند. در چنين شرايطي گفتگو بين جامعه‌ي نظامي و مدني بيش از پيش به يك اجبار تاريخي تبديل مي‌شود.</p> <p class="spip">بي‌اغراق اين گفت‌وگو مسيري روان و راحت را طي نخواهد كرد. از لحاظ تاريخي، نيروي نظامي اغلب به درستي از سوي مخاطبانش مورد شك و ترديد قرار دارد. نيروي نظامي در رژيم‌هاي سياسي معيني ابزار ديكتاتوري و سركوب تلقي مي‌شود. در بسياري از كشورها، در تمامي قاره‌ها، ضايعه‌هاي ناشي از جنگ و كشمكش هنوز براي هزارها و حتي ميليون‌ها انساني كه مستقيم يا غيرمستقيم از ناپديد شدن نزديكان خويش، تعقيب و پيگرد، شكنجه و تبعيد در رنج‌اند وجود دارد. به اين دليل رابطه‌ي بين نيروهاي مسلح و شهروندان غيرنظامي جوياي اين گفت‌وگو بيانگر هدفي است اخلاقي، سياسي و تاريخي كه در رژه‌ي طولاني مردم به صلح به اوج مي‌رسد.</p> <p class="spip">بنياد شارل لئوپولد ماير براي پيشرفت انسان، بنيادي مستقل در سوييس، كوشيده است اين گفتگو را بين بخش‌هاي نظامي و غيرنظامي جامعه طي يك دهه برقرار سازد زيرا بر اين اعتقاد است كه اين گفتگو براي ايجاد جامعه‌ي جهاني مسوول، چندگانه و همبسته ضروري است.</p> <p class="spip">نقش نيروهاي نظامي در جامعه‌ي مدرن حتي اگر علناً اين موضوع بيان نشود، نيروهاي نظامي قلب حيات سياسي به‌ويژه در عرصه‌ي بين‌المللي هستند. اما نقش آن در دنيايي به سرعت در حال تغيير به‌خوبي تعريف نشده است. سرباز، اسير ميان جنگ و صلح و شاغل در سازماني سلسله‌مراتبي، انعطاف‌ناپذير و بسته بنا به تعريف، در قلب جوامعي جاي گرفته است‌ كه بيش از پيش باز و شفاف مي‌شوند و نسبت به استفاده از خشونت خوددار هستند. او كه از تخصص و فنوني فزاينده برخوردار است بايد براي خود جايگاهي بيابد كه اغلب از سوي همه مورد مجادله قرار مي‌گيرد. با اين همه، سرباز بهتر از هر كسي مي‌داند كه اين نظم اجتماعي جهاني كه درست در مقابل چشمان او زاده مي‌شود نمي‌تواند بدون او ساخته شود. مسلماً، شخص نظامي كه به حرفه‌اي نظامي و از اين‌رو به ناگزير به جنگ جذب شده است، اغلب بنا به همين رابطه به جزء نامشروط صلح تبديل مي‌گردد؛ صلحي كه او مي‌شناسد به تنهايي رخ نمي‌دهد اما بايد به بهاي دشواري‌هايي عظيمي ساخته شود. با اين كه سرباز آموزش ديده كه خدمت كند و مراقبت كند يعني در بنياد خويش يك نگهبان است، آگاه است كه اين صلح به اصلاحات ژرفي در شيوه‌هاي خود حكومت‌ها وابسته است. اين اصلاحات تا زماني كه حكومت‌ها مطابق با الگوي حكومت‌هاي شكست‌خورده‌ي جامعه‌ي بين‌المللي ناكارآمد باقي بمانند، امكان‌ناپذير خواهد بود، همانند بسياري از مناطق كه دمكراسي در آن‌ها محدود است يا به طرز ضعيفي به اجرا گذاشته مي‌شود.</p> <p class="spip">از آنجا كه نيروهاي نظامي جزيي از جامعه‌ي مدرن هستند كه با آن كنش متقابل دارند، و دقيقاً به اين دليل كه اين جامعه گاهي ميل دارد وجود آن را به فراموشي بسپارد، ناگزير بايد گفتگويي دائمي بين دو طرف تثبيت شود. با اين ديدگاه يك «كارگاه نظامي» توسط بنياد شارل لئوپولد ماير ايجاد و سازمان يافته است و سال‌هاست به فعاليت خود ادامه مي‌دهد.</p> <p class="spip">در جريان فعاليت اين كارگاه برنامه‌‌اي براي ديدار بين نيروهاي مسلح و شهروندان غيرنظامي اجرا شد. اين برنامه مدافع بررسي عميق رابطه بين نيروهاي نظامي و جامعه‌ي مدني از يك سو، و از سوي ديگر توجه به نقش نيروهاي مسلح در دنيايي است كه در آن جنگ سنتي كه هزاران سال انجام مي‌شده رفته رفته ناپديد مي‌شود. اين جنگ مدرن، كه اشكال تحمل‌ناپذيري مانند سلاح‌هاي هسته‌اي و بيولوژيك، تروريست‌ها و غيره را در برگرفته، نه تنها فاقد قدرت است بلكه اغلب تجاوز به حقوق بشر تلقي مي‌شود.</p> <p class="spip">ابتدا، محل اين ديدارها كشور فرانسه با مشاركت بازيكنان كليدي مانند ژنرال ژان كو يا ژنرال ژان رنه باشله بود. به سرعت ميز گفتگو فراتر از مرزهاي فرانسه گسترش يافت و افرادي از سراسر اروپا، روسيه و هند در آن شركت كردند. ديداري بين‌المللي در سانتياگوي شيلي در اكتبر 2005 با حضور پرسنل نظامي از آلمان، آرژانتين، بوليوي، برزيل، شيلي، كلمبيا، اكوادور، اسپانيا، فرانسه، هند، پاكستان، اوروگوئه و ونزوئلا برگزار گرديد. مباحث مطرح به اخلاقيات سربازي، نيروهاي مسلح و قدرت دمكراسي، امنيت و يكپارچگي منطقه‌اي مربوط بود. اين ديدارها به گفتگويي بسته بين افراد نظامي محدود نبود. آنچه ماهيتي منحصربفرد به آن داد اين واقعيت بود كه پرسنل نظامي آشكارا و آزادانه، اغلب براي نخستين بار، با نهادهاي مدني، حقوق بشر و سازمان‌هاي جوانان به گفت‌و‌گو پرداختند.</p> <p class="spip">انتخاب سانتياگو به عنوان محل گردهمايي تصادفي نبود. شيلي در حال بازسازي خود از دوراني دردناك در تاريخ خويش است و آمريكاي جنوبي در كل از زمان استقلال خويش در بيش از دو قرن گذشته، بي‌اغراق صحنه‌ي مناسبات بسيار پيچيده بين نيروهاي نظامي و جامعه‌ي مدني بوده است.</p> <p class="spip">جستجو براي يافتن الگوهايي از صلح و امنيت: تنش‌ها و مسائل مطرح اين گردهمايي‌ها نشان داد كه الگوهاي موجود براي صلح مطلوب نيستند. الگوي صلح هژمونيك كه ميراث الگوي امپراطوري سابق براي صلح است، همان الگويي است كه به نظر مي‌رسد ايالات متحد ــ دست كم دولت جمهوريخواه آن ــ در ابتداي سده بيست و يكم ترجيح مي‌دهد. اين نقش قدرت آمريکا موضوعات مهمي را پديد آورده است زيرا بيانگر مسئله‌اي بغرنج در تثبيت تام و تمام كشورهايي است كه هر نوع هژموني را رد مي‌كنند. مدل ممكن ديگر براي صلح امنيت جمعي است. اگرچه اين الگو ماهيت جذابي دارد، اما بسياري از توقعات را به گونه‌اي مهم ناديده مي‌گيرد. سازمان ملل، ابزار اصلي امنيت جمعي طي شصت سال، به يكباره امكانات و محدوديت‌هاي چنين نظامي را نشان داده است. در اينجا همان مشكل هميشگي مطرح مي‌شود: چگونه مي‌توان سازمان ملل را اصلاح كرد؟ اين بحث به جاي اين كه به پايان رسيده باشد مورد علاقه‌ي خاص نيروهاي نظامي است زيرا سازمان ملل راه را براي هر چيزي مي‌گشايد كه بر الگوهاي جديد برقراري صلح تاثير مي‌گذارد. علاوه بر اين، سازمان ملل تسمه‌ي انتقال اصلي بين عمليات نظامي ملي و سازماندهي بين‌المللي و فراملي قطعنامه‌هاي مربوط به كشمكش‌هاست. اما با وجود موفقيت‌هاي آن در اينجا و آنجا، سازمان ملل به سرعت محدوديت خود را در اين قلمرو تشخيص داده است. تجربه‌ي اروپايي‌ها در بستر نامطمئن اوضاع كنوني همچنان يك نمونه‌ي تاريخي باقي مانده است. مسلماٌ با عطف به تاريخ گذشته كه كه اروپا محل جنگ‌هاي جهاني بوده، اين منطقه نمي‌تواند به عنوان يك نمونه انتخاب شود. با اين همه، به‌رغم مسائل بالكان و تنش‌هاي شرق، وجود شصت سال صلح و آرامش در اين قاره در معنايي گسترده، اروپا را شايسته‌ي آن مي‌كند كه با دقت مطالعه مي‌شود.</p> <p class="spip">صلح مستلزم مفهوم جديدي از امنيت است در چند سال گذشته نهادهاي نظامي و سازماني مفهوم امنيت را مورد بررسي مجدد قرار دادند و در همان حال ايده‌ي امنيت انساني را در مفهوم‌بندي و مدل‌هاي عملياتي در معنايي گسترده‌تر از مفهوم سنتي امنيت كه اساساً در رويكردي نظامي به كار مي‌رود ادغام كردند. از اين به بعد، مفهوم جديد امنيت موضوعاتي مانند امنيت اقتصادي، غذايي، پزشكي و محيط زيست را در بر مي‌گيرد. اين نمودار كه شايد با تكامل شعايري ايجاد شده كه بنا به آن‌ها افراد مقدم بر كشورها هستند، همچنين ناشي از تغييراتي ژئواستراتژيكي است برآمده از جهاني كه در آن كشمكش‌هاي بين‌المللي با توجه به بحران‌ها و بي‌نظمي‌هايي واپس نشسته است كه در آن‌ها افراد اغلب در مقابل ستيزه‌جويي‌هاي گوناگون عليه امنيت، شأن و زندگي شخصي‌شان بي‌دفاع هستند. مثلاً اقدامات تروريستي مي‌تواند بر هركس و هر چيز و در هر زمان تاثير بگذارد. و از طريق همين واقعيت است كه اقدامات تروريستي دليل وجودي خود را در بستري مي‌يابد كه در آن دولت ديگر تنها مدعي خشونت جمعي نيست.</p> <p class="spip">روشن است كه اين بينش نوسازي‌شده از مفهوم امنيت در نزديكي نيروهاي نظامي و جامعه‌ي مدني به يكديگر تاثير داشته است، زيرا هر دو آنها بيش از پيش صحنه‌هاي عمل مشابهي را اشغال مي‌كنند و كار و فعاليت‌ آن‌ها در خدمت آرمان مشتركي است. كافي است عمليات گوناگون حفظ صلح و بازسازي را در نظر بگيريم كه مشخصه‌ي دوره‌ي پس از جنگ سرد ‌است و اين ديدگاه را مورد تاييد قرار مي‌دهد. شكست فاحش كنوني دخالت آمريكا در عراق به فاحش‌ترين شكل به ما گوشزد مي‌كند كه تا چه حد همكاري مشترك نيروهاي مسلح و شهروندان غيرنظامي در چنين عملياتي امري تعيين‌كننده است.</p> <p class="spip">به رغم حملات به سازمان ملل، اين سازمان با تكاملي رواني روبرو بوده اما ساختار آن با تغييرات عظيمي كه از سال 1945 تا كنون در امواجي پي در پي رخ داده منطبق نيست. مثلاً، شوراي دائمي امنيت بازتاب جهان سال 1945 است و نه جهان سال 2006. هيچ كشور آمريكاي لاتيني، هيچ كشوري از آسياي مركزي يا جنوبي و حتي هيچ كشور آفريقايي يا غربي در آن حضور ندارد. بدون تغييرات ژرف در شيوه‌‌ي اداره‌ي آن، نظام امنيت جمعي همان چيزي خواهد ماند كه هميشه بوده است: يك كشتي اسقاطي. به بيان ديگر، مسائل مربوط به صلح همچنان توسط موجوديت‌هاي ملي و حتي سازمان‌هاي منطقه‌اي مانند SOEC و OAS و OCS و غيره مديريت مي‌شوند، در حالي كه از چارچوب تنگ مرزها فراتر مي‌روند. پرسنل غيرنظامي كه عموماً مسئول گرفتن تصميم‌هاي مهمي در ارتباط با جنگ و صلح هستند، و نيروهاي نظامي كه اكثر اين تصميم‌ها را به اجرا در مي‌آورند، بايد بياموزند كه با هم و با شهروندان همتاي خود در هر كشوري بهتر كار كنند و مسائلي را بررسي كنند و نظم بخشند كه گاهي از چهارچوب صلاحيت‌ هر دولتي، هر قدر هم مهم و قدرتمند، فراتر مي‌رود.</p> <p class="spip">قرن بيستم، و در حال حاضر قرن بيست و يكم، شاهد تغييرات عمده‌اي در قلمروهاي اجتماعي، اقتصادي، سياسي و ژئوپولتيكي بوده است. جنگ جهاني در ابتدا توازن قدرت‌ها را برهم زد و رژيم‌هاي توتاليتر چپ و راست را به دنبال خود داشت و پس از آن با ظهور دمكراسي و پيدايش (کم¬رمقِ) امنيت جمعي مواجه گشتيم. استعمارزدايي به دنبال استعمار شاهد فروپاشي واپسين قدرت‌هاي استعماري بود، بدون اين كه عدم توازن قدرت‌ها از بين رود. به اين ترتيب، جهان اسير حركت جريان‌هاي متضاد شد. حركت به سوي جهاني‌شدن در زماني شتاب گرفت كه تقسيم شمال و جنوب به نظر مي‌رسيد گسترده شده است. صلح سرانجام در مناطق آشوب‌زده‌ي قديمي تثبيت شد، و اين در حالي بود كه بي‌ثباتي ژئواستراتژيك فوران‌وار افزايش مي‌يافت. سرانجام، خطر رويارويي هسته‌اي ميان شرق و غرب كاهش يافت در حالي كه خطرات تكثير سلاح‌هاي هسته‌اي شدت گرفته بود. مفهوم جديد و سازمان تازه‌اي از امنيت بايد تمامي اين پديده‌هاي متضاد را مورد توجه قرار دهد، به ويژه آنكه بايد متضادترين رسانه‌ها را در تماس با هم قرار دهد و مقدمتاً تماس بين سربازان و شهروندان غيرنظامي را حتي بين نيروهاي نظامي كشورهاي گوناگون به وجود آورد تا به هر طريق بتوانند يكديگر را به خوبي بشناسند.</p> <p class="spip">مسوليت مشترك ايجاد صلح طغيان‌هاي اخير رابطه‌ي نيروهاي مسلح را با جنگ، با صلح و نسبت به جامعه عميقاً تغيير داده است. نيروهاي مسلح كه چيزي بيش از يك عنصر كليدي در بازسازي دمكراسي و صلح هستند، نقش مركزي در تحول جوامع ما برعهده دارند.</p> <p class="spip">اما از لحظه‌اي كه ما به صلح و تغيير اجتماعي علاقه‌مند مي‌شويم، لازم مي‌شود تا جامعه به صورت يك تماميت مورد توجه قرار گيرد. و نهاد نظامي، حتي اگر ويژگي خود را حفظ كند، نمي‌تواند به عنوان يك واحد بسته و منزوي درك شود. تغييرات عمده‌اي كه در نهاد نظامي رخ مي‌دهد مقدم بر مطالعه‌ي روابط بين گروه‌هاي اجتماعي ـ تخصصي ــ نيروهاي مسلح، جامعه‌ي مدني، مقامات سياسي منتخب و رسانه‌ها ــ است. اين مشابه آن است كه بگوييم پيشرفت به سوي صلح بايد از ابتكار عمل جامعه در كليت خود ناشي شود كه در آن نيروهاي مسلح در تحليل نهايي فقط يك وجه آن هستند. متعاقباً، اين مسئوليت مشترك بين پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي است كه بايد براي شناخت بهتر جنبه‌هاي گوناگون آن مورد تحليل قرار بگيرد.</p> <p class="spip">تحقق كار ائتلاف نيروهاي نظامي در اروپا و آسياي مركزي به دنبال گردهمايي سانتياگو در شيلي كه نيروهاي نظامي آمريكاي لاتين را با مهماناني از آلمان، فرانسه، هندوستان و پاكستان گرد هم آورد، تمامي شركت‌كنندگان خواستار آن بودند كه گردهمايي‌هاي بعدي ائتلاف نيروهاي نظامي بايد در اروپا و آسياي مركزي انجام شود. آن‌ها درك مي‌كردند كه با هدف تقويت و گسترش پويش‌هاي يك ائتلاف نظامي جهاني، كنفرانس‌هاي بعدي بايد در مناطقي برگزار شود كه براي صلح اهميت بنيادي دارند.</p> <p class="spip">سميناري سرگشوده در بهار 2007 در استراسبورگ برگزار خواهد شد اين سمينار افسران آلماني و فرانسوي، پرسنل نظامي كشورهاي آسياي مركزي، روسيه، تركيه، چين و ژاپن را گرد هم خواهد آورد. به دنبال آن يك گردهمايي دوم در بيشكك، قرقيزستان برگزار خواهد شد.</p> <p class="spip">هدف اين است كه پرسنل نظامي و شهروندان غيرنظامي از آسيا و اروپا كنار هم گرد آيند تا به نقش نيروهاي مسلح و ادغام آن در جوامع مدني مدرن بيانديشند.</p> <p class="spip">به دنبال «سمينار سرگشوده» در استراسبورگ، در پاييز سال 2007 در قرقيزستان يك گردهمايي با گفتگويي گسترده را شاهد خواهيم بود. سمينار استراسبورگ و گردهمايي بيشكك بايد هم‌زمان برنامه‌ريزي شود تا از انسجام آن اطمينان يابيم. پرسنل نظامي كشورهاي آسياي مركزي در تدارك سمينار استراسبورگ مشاركت خواهند داشت.</p> <p class="spip">هدف گردهمايي قرقيزستان شركت در ايجاد فضاي جديد براي اطلاعات و بحث با دمكراسي‌هاي جديدي است كه پس از فروپاشي اتحاد شوروي در سال 1990 به وجود آمدند. هر چند اين امر امكان‌پذير است، بايد تلاش كرد تا با نيروهاي مسلح در اين منطقه‌ي بشدت تحريك‌پذير ارتباطي را پديد آورد.</p> <p class="spip">كشورهاي مورد نظر عبارتند از: قزاقستان، ازبكستان، قرقيزستان، تاجيكستان و تركمنستان. به دليل منافع قدرتمند ساير كشورها در اين منطقه‌ي جغرافيايي، نمايندگاني از افغانستان، روسيه، چين، تركيه و ژاپن نيز دعوت شده‌اند.</p></div> http://charter.exemole.fr/spip.php?article1068 http://charter.exemole.fr/spip.php?article1068 2007-01-30T10:12:06Z text/html fa Education Environment Documentary resource Environmental education Children Youth Environment and responsibility Envoi sur Coredem سند نهايي دومين كنفرانس ملي كودكان و نوجوانان براي محيط زيست كه توسط 550 نوجوان 11 تا 14 به نمايندگي از مدارس برزيل تنظيم گرديد. <br />ما جواناني هستيم از سراسر برزيل كه در دومين كنفرانس ملي كودكان و نوجوانان براي محيط زيست دخالت داشته‌ايم. مي‌خواهيم جامعه‌اي عادل، شاد و پايدار بسازيم. مسئوليت‌ها و اعمالي را مي‌پذيريم كه سرشار از روياها و نيازها باشد. اين منشور بيانگر انديشه‌هاي جمعي دوازده هزار مدرسه و انجمن در سراسر كشور است كه كنفرانس خود را در سال 2005 برپا كردند. اين منشور تجلي آرزوهاي چهار ميليون نفر است. <br />منشور يادشده وسيله‌اي است براي بيان آرزوها و (...) - <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?rubrique135" rel="directory">ايران </a> / <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot19" rel="tag">Education</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot24" rel="tag">Environment</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot26" rel="tag">Documentary resource</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot48" rel="tag">Environmental education</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot49" rel="tag">Children</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot50" rel="tag">Youth</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot78" rel="tag">Environment and responsibility</a>, <a href="http://charter.exemole.fr/spip.php?mot148" rel="tag">Envoi sur Coredem</a> <div class='rss_texte'><p class="spip">سند نهايي دومين كنفرانس ملي كودكان و نوجوانان براي محيط زيست كه توسط 550 نوجوان 11 تا 14 به نمايندگي از مدارس برزيل تنظيم گرديد.</p> <p class="spip">ما جواناني هستيم از سراسر برزيل كه در دومين كنفرانس ملي كودكان و نوجوانان براي محيط زيست دخالت داشته‌ايم. مي‌خواهيم جامعه‌اي عادل، شاد و پايدار بسازيم. مسئوليت‌ها و اعمالي را مي‌پذيريم كه سرشار از روياها و نيازها باشد. اين منشور بيانگر انديشه‌هاي جمعي دوازده هزار مدرسه و انجمن در سراسر كشور است كه كنفرانس خود را در سال 2005 برپا كردند. اين منشور تجلي آرزوهاي چهار ميليون نفر است.</p> <p class="spip">منشور يادشده وسيله‌اي است براي بيان آرزوها و دلبستگي‌هاي ما به زندگي و تنوع آن. ما درك مي‌كنيم كه بدون اين تنوع جهان بي‌رنگ خواهد بود. ما راه‌هايي را براي بهبود موضوعات پيچيده و مبرم جهان خواهيم يافت: موضوهاتي مانند تغييرات آب و هوايي، تنوع زيستي، امنيت غذايي، و تنوع قومي و نژادي. مي‌خواهيم آگاهي و تحرك مردم را ارتقاء بخشيم تا با چالش‌هاي بزرگ اجتماعي و زيست محيطي كه نسل ما با آن مواجه است روبرو شوند.</p> <p class="spip">براي مراقبت از برزيل، به همكاري همه نيازمنديم. ما در فرايند تقويت اقدامات دانش‌آموزان هستيم وبا كميته‌هاي مربوط به محيط زيست و كيفيت زندگي در مدرسه و نيز گروه‌هاي زيست‌محيطي جوانان و بسياري از گروه‌هاي ديگر در حال وحدت هستيم. با دولت‌ها، شركت‌ها، رسانه‌ها، سازمان‌هاي غيردولتي، جنبش‌هاي اجتماعي و فرهنگي و نيز جماعات‌هاي كشورمان مسئوليت مشتركي را احساس مي‌كنيم.</p> <p class="spip">بنابراين، مسئوليت‌هاي زير را مي‌پذيريم:</p> <p class="spip">1. توزيع اطلاعات و گسترش دانش از طريق آموزش زيست‌محيطي</p> <p class="spip">گروه‌هايي را سازمان مي‌دهيم كه سمپوزيوم‌ها، سمينارها، مبارزات، تحقيق‌ها و كنفرانس‌هاي فرهنگي را توسط جوانان براي جوانان و توسط جوانان براي بزرگ‌سالان به اجرا درآورند. از محلي كه در آن زندگي مي‌كنيم و از فرهنگ آن با خلق و استفاده از وسايل متفاوت ارتباطي كه هم در اختيار همه باشد و هم خلاقانه، حفاظت مي‌كنيم و براي آن ارزش قائل مي‌شويم.</p> <p class="spip">2. حفاظت و تكامل تنوع زيستي</p> <p class="spip">ما بايد با مراقبت از گياهان موجود و تجديدحيات مناطق آسيب‌ديده در روستاها و شهرها از رستني‌هاي طبيعي اكوسيستم خود محافظت كنيم. احياي جنگل‌ها در برخي مناطق، رشد صنعت ماهيگيري و خلق فرهنگ‌هاي ميانجي براي پرورش گياهان بومي حائز اهميت است.</p> <p class="spip">3. دگرگوني شهرها، جوامع و مدارس به فضاهاي سالم زيست‌محيطي</p> <p class="spip">ما تلاش‌هاي خود را با كل اجتماع مدارس تركيب مي‌كنيم تا درختان ميوه را در مدارس، دهكده‌ها و محلات بكاريم. باغچه‌هاي سبزيجات و ميوه را در ميادين، پارك‌ها و باغ‌ها به وجود خواهيم آورد.</p> <p class="spip">4. كاهش توليد ضايعات با اجراي بازنگري، امتناع، كاهش، مصرف دوباره، بازيابي</p> <p class="spip">ما درباره‌ي روش‌هاي توليد و نيازهاي مصرفي واقعي بازنگري مي‌كنيم. محصولات دورانداختني را دوباره مصرف مي‌كنيم و براي محصولات بازيابي‌شده اولويت قائل مي‌شويم. ضايعات را مرتب مي‌كنيم تا به جمع‌آوري گزينشي آنان ياري رسانيم و از مواد آلي كود ساخته شود. از تعاوني‌ها حمايت مي‌كنيم و خواستار حمايت از شوراها مي‌شويم.</p> <p class="spip">5. كاهش گازهاي سمي كه باعث گرم‌ شدن زمين مي‌شوند براي نشان دادن همبستگي و افزايش استفاده از حمل و نقل مشترك و</p> <p class="spip">دوچرخه دسته‌جمعي سفر خواهيم كرد. بر استفاده از انرژي‌هاي بديل نظير انرژي خورشيدي يا باد پافشاري مي‌كنيم.</p> <p class="spip">6. جلوگيري از جنگل‌زدايي و آتش‌سوزي</p> <p class="spip">تحقيقات و گفتگوهايي را با كشاورزان و مردم در روستاها درباره‌ي روش‌هاي دقيق‌تر محافظت و نيز نحوه‌ي مراقبت و استفاده از خاك و جنگل‌ها پيش خواهيم برد (تاثير آن‌ها بر كاهش گرم شدن جهان حائز اهميت است). توزيع دانه‌هاي بومي، مبارزات تبليغاتي، و تظاهرات زيست‌محيطي را سازمان خواهيم داد.</p> <p class="spip">7. احترام، درك و به رسميت شناختن تنوع فرهنگي</p> <p class="spip">مراسم‌هايي را برگزار خواهيم كرد كه فرهنگ‌ها و گروه‌هاي قومي را كنار هم گرد بياورد. مدافع معيارهايي هستيم كه تاريخ فرهنگ‌هاي ديگر را در برنامه‌هاي مدارس بگنجاند، به عنوان مثال فرهنگ آفريقايي ـ برزيلي. ارزش فرهنگ‌هاي متفاوت را از طريق رسانه‌ها به اطلاع عموم مي‌رسانيم.</p> <p class="spip">8. تكامل توليد و مصرف خوراك طبيعي و ارگانيك</p> <p class="spip">بايد عادات تغذيه خود را تغيير دهيم تا اهميت بيشتري براي خوراك‌هاي سالم قائل شويم؛ آگاهي كشاورزان را از روش‌هاي پرورش كودهاي آلي و حشره‌كش‌ها بالا ببريم و به كشت و مصرف محصولات تغييريافته‌ي ژنتيكي نه بگوييم.</p> <p class="spip">9. بازتعليم مردم در ارتباط با خوراك و عادات آن‌ها</p> <p class="spip">پروژه‌هاي امنيت غذايي را تكامل خواهيم بخشيد مانند ايجاد تعادل در صورت‌هاي غذايي مدرسه، تدابير حفاظتي و شراكت در دانش سنتي، دستورهاي غذايي شامل خوراك سالم، باغچه‌هاي سبزيجات مدارس...</p> <p class="spip">شما را دعوت مي‌كنيم كه از برزيل مراقبت كنيد.</p> <p class="spip">لوزانيا (گوياس) 26 آوريل 2006</p></div>